دیروز گویا در خواب بودم. کارمند اولی وقتی داشت با تلفن حرف می زد و من را دید گفت ارباب رجوع دارم و تلفن را قطع کرد و نامه ام را امضاء کرد. بعدی وقتی نامه تایپ نشده را از ده متری دستم دید گفت اینجا ماشین نویسی ست بیا تایپش کنم. دیگری من را از طبقه ی دوم بدون هیچ پرسشی به طبقه ی اول برد و نامه ام را شماره زد و ... یعنی بین دو دانشگاه این قدر فرق است؟ خواب نبودم شاهد هم داشتم که بیدار بودم. بله از کارکنان سازمان مرکزی دانشگاه مازندران - بابلسر ممنونم که نیم ساعته یک کار اداری را انجام دادند. در این مملکت اینها معجزه ست.

اینترنت پرسرعت با امکان دانلود یوتیوب هم برای خودش دنیایی ست.

 هنوز مارکوپولو هستم. برخی از دوستان را بعد از سالها دیدم. جالب بود.

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

قیر هست قیف نیست. قیف هست قیر نیست. هر دو هست آتش نیست. هر سه هست کارگر نیست. هر چهار تا هست... ندیدیم تا به حال. یک هفته یک امضاء.

نمی شود خواند و معرفی اش نکرد. حیف است این کورت وونه گات جونیور . یک انسان خارق العاده. یک طنز نویس ... چه می دانم اصلا؟ بروید بخوانیدش. سلاخ خانه ی شماره ی پنج ، مجمع الجزایر گالاپاگوس ، مرد بی وطن ، گهواره ی گربه و... را. سود اگر نکردید ضررش به پای کرکس پیر

فعلا سرم کمی شلوغ است و در سفرم. گردن خوب شده اما.

ژان لویی باپتیست بواسیر استاد دانشگاه پیتر شیلتون در یک مصاحبه اعلام داشت که تا یکصد سال آینده ایران می تواند در تمام زمینه ها در بین دویست کشور اول جهان باشد.

آگاهان بعد از شنیدن این خبر عده ای فوت و عده ای فرار کردند.

اضاف نوشت:

گردن بهتر شده و تقریبا رو به بهبودی می رود. از اوایل هفته به دو مسافرت کاری می روم. سانتیاگو و گرگان. کماکان از پی جویی های دقیق شما ممنونم.

مشروب اخبار متعاقبا توزیع می گردد. سرمستی تان مدام و مستدام.

چه می دونم. فعلا که سه روزه دچار گردن درد شدید شدم و امروز دو عدد آمپول به لوزتین تحتانی چپ و راست اصابت کرد. هر چه به خانم پرستار گفتم من نه چپی هستم نه راستی نه اصلاح طلبم نه اصول گرا شما لطف کن بزن به وسط، ایشان به خرجش نرفت که نرفت.

كامپيوتر در حال تعميرات است. ديشب كه با دكترش حرف مي زدم مي گفت هاردش قابل تعمير است و اطلاعاتش كه بس ذي قيمت است را گويا برگردانده. العهده علي الراوي. دلم براي كامنتهايي كه براي شما مي گذارم تنگ شده.

ممنونم كه اين ميكده را كماكان با زهد خود رونق مي دهيد. فسق ما هم پابرجاست مي آييم. به زودي

 

---------------------------------------------------------------------

اين فونت بلاگفا هم ما را كشته يك خط تاهوما مي نويسد يك خط آريال عوض هم نمي شود. جداً كه هيچ جا خانه ي آدم(؟) نمی شود.

کماکان آندر دکستراکشن

ولی خب برمی گردم. شاید خارج از این جهنم سبز

همه ی اجزا سالم است. هارد مشکل دارد. بی کامپیوتریم و بی خبر و بی رنگ

گر ز هفت آسمان گزند آید / راست بر عضو مستمند آید

زد و کامپیوتر ما سوخت و الان در کافی نت هستم. سرما هم خورده ام. از همه ی دوستانی که لطف کردند ممنونم. بعد از سه روز اومدم و این همه پیام های شما رو دیدم تعجب که نه... ولی واقعا ممنونم.

اینجا خطاب به خداوند متعال می نویسم که درسته سال پیش کلی خودت و بندگانت رو اذیت کردم و کلی هم بهتون خندیدم یا سرتون داد زدم و اینا. آمما دلیل نمی شه که... خدایا این همه قهر و غضب چیست؟ دلت بر ما نمی سوزد؟ سبب چیست؟

به هر حال مادر برد کامپیوترم سوخته ولی برمی گردم. خدایا با توام هستم حواست باشه.

 

«روز تولد هر کسی به نوعی روز تخفیف ِمجازات اوست.» فرانتس کافکا

تقریباً جرمم را می دانم که چیست. اما مجازاتم را نه، حتی آدرس ِاحتمالی ِاین محکمه را هم نمی دانم. از هر کسی هم که پرسیدم جوابی نگرفتم. تخفیف در مجازاتم را البته به عینه دیدم. جای شکرش باقی، اگر تخفیف نمی دادند چه می شد؟ البته مشکوکم به آن پیک ِمشتاقان که پیغام دوست(؟) را درست رسانده یا نه؟ شاید تشدید ِکس دیگری را به جای تخفیف به ما قالب کرده. از دست و زبان که برآید کز عهده ی جبران به در آید؟

مشخص است چه قدر حالم خوب است. امروز بیست و هفت ساله شدم به تمام. قبل از شروع ِسال خبر فوت(؟) یکی از وبلاگ نویس ها را در محبس شنیدم، دلم گرفت، کامم تلخ شد، به خود لرزیدم. فهمیدم این تخفیف که می گفتند درست است. به کجا می رویم؟ پایین دستی ها به مدارا تشویق می کنیم اما مشکل گویا از جای دیگری ست. دست و زبان ما هم کوتاه.

در سالروز تولدم با خودم عهد می بندم که باز هم فتیله را بیاورم پایین*.

__________________________________________

 

پی نوشت:

* دوستان فرموده بودند مرگ بر خودسانسوری. عمل به این شعار مساوی با مرگ نویسنده هم گویا هست. پس شما بگردید در ناز و غمزه و کرشمه ها و رندی ها و نکات را بیابید. گویا بازهم باید شرمنده ی خود و دوستان باشیم.